YOLUN YOLUMDAN GEÇMEZDİ



Senin çizdiğin yol çizgisi benim yolumdan geçmezdi.
yolu ayrılığa uzatan kalbin yansıması dudaklarından dökülen kelimelerdi.
yalnızlığıma sürüklemiştin beni,yedi yabancı yıllara sürüklenmiştim....yitmek aynı odanın
sonsuzluğunda...
kılıçtan keskin sözlerinle
kırdın geçirdin ne varsa sana dair içimde.
şimdi yıkıntılarımda berheva olmuş gençliğimi arıyorum
böylesine düşman eden bizi neydi.
benim sana olan aşkım mı?
senin bana olan nefretin mi?
hiçbirimi? 

şimdi boşluklarda yankı gibi

yokluğunla terbiye edilen mi yoksa umarsızlığınmı beni parçalayan...
kör kuyuya atılan taşın ağırlığınca vuslat arzusumuydu beni perişan eden.
acıtan içimi görünmezmi simalarına düşman olanda
yıkmayı gurur sanan
yapmayı ayıplayan benliğinden kurtulmayı ne çok isterdim..
titreyen yüreğimin kuş cıvıltılarıyla karışmış iç sesimi duyamıyorum artık
bitiş... bitişimi resmeden yüzündeki hüzün
yok tum yoktun biz artık gücenmenin evrelerinde birer iz olarak kalmaya meyletmiş nice benliğinde izleri silinmişliklerdik


bir gün daha bitti....
bitişim
bitmişliğinle
gidişim gitmenin silsilelerinde
izimi kaybettirmenin hafifliğiyle yok olmak ne çok isterdim
yokluğunun kıyılarını parçalarcasına savruldum adandan
öyleki yasını yaşayamadım bile
akılsızlığıma tüm yanmalarım
tüm yıkıntıma rağmen alışamamak
gitmenin hazzını ben ve ben biliyorum.

bu yokluk nereye kadar
bu harabelik can yakıyor.
bu biçarelik
bu kimsesiz
bu başıboşluk ne yok olmak isteyenin yüzüne bakmayan acımasızlığın
bilmezsin
bilinmez
bilmek istemezsin

aklım la kalbimin arasındaki gel git deniziniz dibine vurmaktayım
gitlerini,n canımı yakmasına izin veriyorum
olmayacak duaların umut vermesini istemiyorum
istemiyorum artık gülen yüzler görmek
çünkü senden nefret ediyorum
yok olsam çocuklarımı alıp gitsem
yıkıntımızla başbaşa kalsan
yokluğumuz sana terbiye olsa
nasılsa hep kovulan kapından ben dim
artık bende hayatımdan kalbimin kapılarından seni kovuyorum
git daha dönmemecesine gideyim
bitmeyen dilindeki dikenlerinin yeşermesi biter belki
bu uçurum eşiklerinin çilesinin uc noktalarınınher zerrresi
yokluğunla olmayacak bir umut bekleyişi


sildin bizi namus nedir bilmeden
gitmenin hazzına varmak istiyorum
bitirmenin acısı içimi burksada
artık ağırlaşmış bu hapislik bitmeli

acına acım karşılık gelmez
elimde yavrularımın elleri
bırakmadan uzaklaşmak isteyen naçiz bedenim
nedenler hep yanılttı
beni
senin saçmalıklarınla çok zaman harcadım



eminegolylmz

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !